กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 286 โอกาสในพายุฝน
ฝนเทกระหน่ำลงมาอย่างหนัก ท้องฟ้าราวกับถูกฉีกออกเป็นรอยแยกนับไม่ถ้วน
ระดับน้ำทะเลยังคงเพิ่มสูงขึ้นเงียบๆ ธารน้ำแข็งที่ละลายไปแล้วไม่มีทางกลับมาจับตัวแข็งได้เพราะฝนตกแค่นี้
ถ้ายังแก้ปัญหาน้ำทะเลหนุนไม่ได้ เรื่องยุ่งยากก็รังแต่จะบานปลายขึ้นเรื่อยๆ
เจียงฉีหันหน้าไป มองไปที่ซูเนี่ยน
“เนี่ยนเนี่ยน ชาติก่อน...ไม่มีน้ำทะเลหนุนเหรอ”
ซูเนี่ยนพยักหน้า “มีสิ แถมหนักมากด้วย”
เธอชะงักไปนิด เหมือนกำลังนึกย้อนถึงภัยพิบัติอันยาวนานครั้งนั้น “ชาติก่อนพอผ่านไปสักครึ่งเดือน ระดับน้ำใต้ดินกับทะเลสาบในแผ่นดินก็กลับมาเป็นปกติ”
จากนั้นผ่านไปอีกเจ็ดแปดวัน น้ำก็แตะระดับเส้นเตือนภัย
“พอครบหนึ่งเดือน น้ำในแม่น้ำกับน้ำทะเลก็หนุนทะลักเข้ามา ท่วมฐานจนมิด”