กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 279 ฝูงสัตว์อสูรที่วิ่งหนี
ซูเนี่ยนเงียบไปนานมาก
เธอคิดถึงคำพูดนั้นของหลินหย่วนบนผืนดินสีแดงของออสเตรเลีย
“ในกลุ่มพวกเขามีบางคนเริ่มจะไม่ไหวแล้ว”
คนหนุ่มสาวกว่าสองพันคน เดินทางจากต่างแดนกลับคืนสู่มาตุภูมิ ใต้ฝ่าเท้าคือผืนดินที่คุ้นเคย บนฟากฟ้าคือดวงดาวที่คุ้นตา
แต่รากของพวกเขาขาดสะบั้นไปนานเกินไป การจะหยั่งรากลงใหม่อีกครั้งต้องใช้เวลา และต้องการคนคอยอยู่เคียงข้าง
ซึ่งหลินหย่วนก็คือคนคนนั้น
และคนคนนี้ก็เป็นใครไปไม่ได้นอกจากหลินหย่วน
“ฉันเข้าใจแล้ว” ซูเนี่ยนพูด
ทุกคนต่างมีเส้นทางของตัวเอง ไม่จำเป็นต้องให้ใครมานั่งเสียดายแทน