เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 249 คนจากหยางเฉิงมาถึง
ถ่านกำลังคุได้ที่ เจียงฉีวางเรียงไม้เสียบเนื้อลงไป น้ำมันหยดกระทบถ่านดังซู่ กลิ่นหอมฟุ้งลอยขึ้นมาทันที
ลมภูเขาพัดพากลิ่นเนื้อย่างกระจายออกไป ผสมกับกลิ่นต้นไม้ใบหญ้าและไอดิน ชวนให้รู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก
ซูเนี่ยนนั่งอยู่ริมชานปูน ในมือถือเนื้อย่างที่เพิ่งสุกร้อนๆ พอกัดไปคำหนึ่งก็ร้อนจนต้องสูดปาก แต่ก็เสียดายเกินกว่าจะยอมคายทิ้ง
เจียงฉียื่นแก้วน้ำไปให้โดยไม่ได้พูดอะไร
เธอรับมาดื่มอึกหนึ่ง ช้อนตาขึ้นมองเขาแล้วส่งยิ้มให้
ไกลออกไป เจียงหลินกำลังถือมีดเล่มใหญ่ควงไปมา พลางปรึกษากับเฉินอวี๋ว่าจะฟันพญาหมูป่ายังไงดี
เฉินอวี๋ฟังไปไม่กี่คำก็ยื่นมือไปแย่งมีดมา ลองกะน้ำหนักดู แล้วควงมีดเล่นเป็นวงอย่างคล่องแคล่ว
ตัวมีดสีฟ้าครามวาดผ่านแสงแดดเป็นเส้นโค้ง ดูราวกับเกลียวคลื่นที่ม้วนตัว