เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 240 ลงมือช่วยเฉินม่าน
นิ้วมือของซูเนี่ยนสั่นระริก แต่เสียงขลุ่ยยังคงไม่หยุดลง
เธอสัมผัสได้ว่าจิตสำนึกของเฉินม่านกำลังดิ้นรน เหมือนคนที่กำลังจมน้ำผลุบๆ โผล่ๆ อยู่บนผิวน้ำ ทุกครั้งที่เกือบจะคว้าไว้ได้ ก็จะถูกตัวปรสิตกระชากจมลงไป พอลอยขึ้นมาใหม่ ก็โดนกระชากลงไปอีก
ครั้งที่หนึ่ง ครั้งที่สอง ครั้งที่สาม
เสียงนั้นร้องเรียกอย่างอ่อนแรงอยู่ในตาข่ายพลังจิตของเธอ ร้องเรียก “เนี่ยนเนี่ยน” “ช่วยฉันด้วย” แล้วยังมีคำพูดบางคำที่มีเพียงพวกเธอสองคนเท่านั้นที่ฟังเข้าใจ
ขอบตาของซูเนี่ยนแดงระเรื่อ แต่นิ้วมือของเธอยังคงจับขลุ่ยหยกม่วงไว้แน่นไม่ยอมปล่อย
เจียงฉียืนอยู่ด้านข้าง คิ้วของเขาขมวดแน่นขึ้นเรื่อยๆ
ก่อนหน้านี้เขาไม่ได้มองดูให้ละเอียด
ไม่สิ เป็นเขาที่ประมาทไปเอง
เขาคิดไม่ถึงเลยว่าทั้งสองร่างจะหลอมรวมกันไปถึงขั้นนี้แล้ว