ตอนที่ 237 จิตสำนึกที่ดิ้นรน

ตอนที่ 237 จิตสำนึกที่ดิ้นรน

เฉินม่านวิ่งหนีมาไกลมากถึงค่อยยอมหยุด

เธอเอามือยันกำแพง หอบหายใจแรง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างหนัก ตรอกนี้มืดสนิท โคมไฟถนนเสียมานานแล้วและไม่มีใครมาซ่อม

แสงจันทร์ส่องเข้ามาไม่ถึง มีแค่แสงไฟสลัวจากตัวฐานที่อยู่ไกลลิบสะท้อนขึ้นบนฟ้า กลืนเงาของเธอจนหายไป

เธอไม่รู้ว่าทำไมตัวเองต้องวิ่งหนี เธอแค่...ไม่กล้าอยู่ต่อ

ขืนอยู่ต่ออีกแค่วินาทีเดียว เธอคงเผยไต๋ออกมาแน่

เพื่อนสองคนนี้ของเจ้าของร่างเดิมไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ

เธอเคยได้ยินหัวหน้าทีมเสิ่นพูดถึงอยู่

พอได้เจอสองคนนั้น จิตสำนึกของเจ้าของร่างเดิมก็เริ่มดิ้นรนขึ้นมาอีกรอบ

ผู้ชายคนนั้น คือคนที่เจ้าของร่างเดิมแอบชอบ