กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 233 เสิ่นเฟยกับจางเมิ่ง
แก้วเหล้าชนกันเสียงใสดังกังวานไปทั่วโต๊ะ
พอร่ำสุราไปได้สามรอบ เรื่องคุยก็วกเข้าเรื่องที่ไปไห่เฉิงรอบนั้นโดยปริยาย
เจียงฉีกับซูเนี่ยนสบตากันรอบหนึ่ง แล้วเลือกเล่าเฉพาะบางเรื่อง ทั้งคลื่นสัตว์อสูรสองระลอก แมงกะพรุนระดับเจ็ด ปูพิษระดับเจ็ด และเรื่องที่ซูเนี่ยนทะลวงสู่ระดับเจ็ด
ส่วนเรื่องหมึกยักษ์ ขลุ่ยหยกม่วง ฝนปราณ หรือคนนับหมื่นคุกเข่ากราบไหว้ที่ฟังดูแฟนตาซีเกินไปนั้น ทั้งสองคนไม่ได้พูดถึงเลย
ไม่ใช่ว่าไม่ไว้ใจคนบนโต๊ะ แต่ขืนเล่าไปคนฟังก็จินตนาการไม่ออกอยู่ดี แถมยังต้องเหนื่อยอธิบายอีก
แต่แค่เรื่องพวกนี้ ก็ทำเอาคนทั้งโต๊ะอ้าปากค้างกันหมดแล้ว
“ธาตุจิตระดับเจ็ดเหรอ” ตะเกียบในมือน้าชายของเจียงฉีค้างอยู่กลางอากาศอยู่นานสองนาน “เนี่ยนเนี่ยน นี่หลาน...”
ซูเนี่ยนยิ้มบางๆ ไม่ได้พูดอะไรมากความ