กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 224 คำทัดทานของอู๋โยว
ฉันในตอนนี้ ในที่สุดก็กลายเป็นคนที่พวกแกเอื้อมไม่ถึงแล้วสินะ?
อาจจะเพราะดีใจ หรือไม่ก็คงโล่งใจ ความคิดของซูเนี่ยนจึงเปลี่ยนไปอีกรอบ
เธอกำลังคิดว่า จะรวบรวมน้ำทะเลทั้งหมดมาทำเป็นฝ่ามือตบอันใหญ่เบ้อเริ่มได้ไหมนะ?
ตบเปรี้ยงไปทีหนึ่ง น่าจะสะใจกว่าเอาเท้าเล็กหมัดน้อยพวกนั้นไปทุบเยอะเลย
เสียงขลุ่ยหยกม่วงพลันเปลี่ยนไปตามนั้น
น้ำทะเลในรัศมีหลายสิบกิโลเมตรเริ่มรวมตัวกันขึ้นมาทันที
พวกมันทะลักเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง รวมตัว บีบอัด แล้วก่อร่างขึ้นกลางอากาศ
แค่ชั่วไม่กี่ลมหายใจ ฝ่ามือขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้นกลางท้องฟ้ายามค่ำคืน
ฝ่ามือนั้นใหญ่ขนาดไหนน่ะเหรอ?