เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 222 หมึกยักษ์ปรากฏตัว
เจียงฉีโอบซูเนี่ยนไว้ ให้เธอพิงร่างของเขา
ตัวเธออ่อนปวกเปียกเหมือนไม่มีกระดูก เขาช่วยเช็ดเหงื่อตรงขมับให้อย่างแผ่วเบา แต่เหงื่อเย็นระลอกใหม่ก็ผุดซึมออกมาอีก
ใช้พลังจิตเกินขีดจำกัดขนาดนี้ ถ้าเป็นคนอื่นคงสลบเหมือดไปนานแล้ว
เธอยังยืนอยู่ได้ แต่การควบคุมพลังจิตที่มีต่อสัตว์ทะเลกลับอ่อนกำลังลงไปมาก
ไกลออกไป เฉินฝานกับพวกยืนอยู่ตรงนั้น เลือดท่วมตัว สภาพดูไม่ได้เลยสักคน พลางมองมาทางนี้
มือของเสิ่นเฟยยังคงสั่น มือข้างที่กำดาบมีเส้นเลือดปูดโปน แต่ก็หยุดอาการสั่นระริกนั้นไม่ได้
จางเมิ่งพิงกำแพงพังๆ หอบหายใจเอาอากาศเข้าปอดอย่างหนัก หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงรุนแรง
ชายไว้เคราดกที่มาจากซูเฉิงถึงกับทรุดนั่งลงกับพื้น
ระดับหกสามคนของไห่เฉิงพยุงกันไปมา พวกเขาสู้ได้อย่างยากลำบากเหลือเกิน