กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 202 ตีหมาบ้า (ต้น)
มันจำไม่ได้แล้วจริง ๆ
จำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง
เจียงหนิงผลักโจวเหยียนไปข้างหลัง ลุกขึ้นยืนแล้วเดินประจันหน้าเข้าไป
สายลมพัดวนขึ้นมารอบตัว พัดจนผมและชายเสื้อของเธอสะบัดเสียงดังพรึ่บพั่บ
“งั้นก็สู้ด้วยกัน” เธอพูด
เธอไม่ได้หันกลับไป แต่น้ำเสียงดังเข้าหูโจวเหยียนอย่างชัดเจน
“มันจำไม่ได้ แต่พี่จำได้ก็พอแล้ว”
โจวเหยียนเกาะต้นไม้ไว้ แล้วค่อย ๆ ยันตัวลุกขึ้นยืน
เขามองแผ่นหลังของเจียงหนิง เธอขวางอยู่ข้างหน้าเขา