ตอนที่ 192 ผู้มาเยือน

ตอนที่ 192 ผู้มาเยือน

ฝนห่าใหญ่ชะล้างความร้อนระอุที่แผดเผาติดต่อกันมาสี่เดือนไปจนเกลี้ยง

วันเวลาหลังจากนั้นเริ่มเย็นสบายขึ้นเรื่อยๆ ในทุกๆ วัน

น้ำฝนชะล้างความอ้าวระอุในอากาศจนหมดสิ้น แม้แต่การหายใจก็ยังรู้สึกโล่งสบายขึ้น

ถ้าเป็นช่วงก่อนวันสิ้นโลก เวลานี้คงเป็นเดือนมีนาคมที่ต้นหญ้าเขียวชอุ่ม นกร้องเจื้อยแจ้ว และดอกไม้ผลิบานรับความอบอุ่นของฤดูใบไม้ผลิ

แต่ตอนนี้ หลังผ่านพ้นความร้อนระอุไปได้สามวัน อุณหภูมิก็คงที่อยู่ในระดับปกติของเดือนมีนาคมในปีก่อนๆ แล้ว

เดือนมีนาคมของจินเฉิง อุณหภูมิสูงสุดอยู่ที่ยี่สิบองศาเศษ ไม่หนาวไม่ร้อน กำลังพอดี

เรียกว่าข้ามฤดูหนาวอันเหน็บหนาวไปเลย

เจียงฉีพิงริมหน้าต่างพลางหักนิ้วคำนวณวันเวลา คิดไปคิดมาก็ชะงักไป หันไปมองซูเนี่ยน “อีกหกเดือนต่อจากนี้อากาศจะปกติหมดเลยเหรอ แล้วหน้าหนาวล่ะ หายไปเฉยๆ เลยเหรอ”