เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 190 เหลยหมิงกับฉู่จวินทะลวงระดับ
“อืม” เจียงฉีมองออกไปนอกหน้าต่าง แสงแดดยามเย็นทาบทับเสี้ยวหน้าของเขาเป็นสีอุ่นตา “พวกเขาอยากทำอะไรก็ทำไปเถอะ ยังไงฉันก็ขี้เกียจไปยุ่งอยู่แล้ว”
เขาชะงักไปนิด จู่ๆ ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันไปมองซูเนี่ยน “จริงสิเนี่ยนเนี่ยน ช่วงอากาศร้อนจัดนี่ผ่านไปเกินครึ่งแล้วใช่ไหม”
ซูเนี่ยนลองคำนวณเวลาดูแล้วพยักหน้า “ถ้าตามที่เคยเกิดในชาติก่อน ก็น่าจะเหลืออีกประมาณครึ่งเดือนค่ะ”
“ครึ่งเดือนเหรอ...” เจียงฉีครุ่นคิด “แล้วหลังจากนั้นล่ะ ทั้งโลกจะกลายเป็นน้ำแข็งเลยไหม”
เขาถามด้วยน้ำเสียงสบายๆ แต่ซูเนี่ยนรู้ดีว่าเขาไม่ได้พูดเล่น
ถ้าทั้งโลกกลายเป็นน้ำแข็ง มันจะน่ากลัวยิ่งกว่าตอนร้อนจัดเสียอีก
หากต้องตกอยู่ในสภาพเลวร้ายขนาดนั้นจริงๆ มหาสมุทรกลายเป็นน้ำแข็ง อุณหภูมิลดฮวบลงไปถึงติดลบหกสิบเจ็ดสิบองศา คนธรรมดาแค่จะหายใจยังลำบากเลย