เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 179 “เงือก” ใต้ทะเล
ทั้งสองคนเดินขึ้นมาถึงลานกว้างบนดาดฟ้า
สายตาพลันเปิดกว้าง ไร้สิ่งใดบดบัง
ชั่วขณะที่ก้าวพ้นประตูขึ้นมาบนดาดฟ้า พวกเขาก็เหมือนหลุดเข้าไปในภาพวาดขนาดยักษ์ที่กำลังลุกไหม้
อาทิตย์อัสดงดวงโตราวกับลูกไฟทองคำหลอมเหลว กำลังค่อยๆ จมลงสู่เส้นขอบฟ้าที่ผสมผสานระหว่างสีน้ำเงินเข้มกับสีม่วงแดง
มันสลัดความแผดเผาของเวลากลางวันทิ้งไป กลมกลึงและอ่อนโยน พร้อมกับสาดเทแสงและความร้อนเฮือกสุดท้ายออกมาจนหมดสิ้น
ก้อนเมฆถูกขลิบด้วยขอบทองสว่างจ้า เปลี่ยนรูปร่างไปมาอย่างคาดเดาไม่ได้ ราวม่านระย้าที่พลิ้วไหวในพระราชวังของทวยเทพ
ท้องทะเลและผืนฟ้าตรงปลายสายตาลบเลือนเส้นแบ่งออกจากกัน หลอมรวมกลายเป็นเตาหลอมที่เดือดพล่านไปด้วยแสงและสีสัน
ลมทะเลพัดกรรโชกมาอย่างยิ่งใหญ่ แฝงไว้ด้วยไอเย็นชุ่มชื้น พัดจนเส้นผมของหลินอวี๋และชายเสื้อของเจียงต้าเฉียงปลิวไสว