ตอนที่ 166 เวลาอาหารเช้า

ตอนที่ 166 เวลาอาหารเช้า

พอตัวทั้งคู่แนบชิดกัน เจียงหลินก็เห็นความเขินอายที่ยังไม่จางหายไปจากแววตาของเธออย่างชัดเจน แถมยังสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวผิดปกติจากร่างกายและเสียงหัวใจที่เต้นรัวของเธอด้วย

ถึงเขาจะซื่อบื้อแค่ไหน แต่จังหวะนี้ก็เข้าใจได้ทันทีเลยว่าทำไมเธอถึงหน้าแดงก่ำขนาดนี้

ยัยตัวแสบเจียงหนิงไปคุยอะไรกับเธอกันแน่เนี่ย!

หน้าของเจียงหลินเองก็เห่อร้อนขึ้นมาวูบหนึ่งเหมือนกัน ยิ่งตรงส่วนที่ถูกเธอทับอยู่ก็ยิ่งมีปฏิกิริยาขึ้นมา

เฉินอวี๋รู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล เธอดีดตัวผึงขึ้นมาราวกับโดนของร้อนลวก แล้วรีบอธิบายตะกุกตะกัก “ฉะ...ฉันหมายถึง...ฉันไม่เป็นไร! ไม่ต้องรบกวนเสี่ยวฉีหรอก...”