เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 162 บทสนทนาของหลินอวี๋
ซูเนี่ยนเงยหน้าขึ้น สบตาหลินอวี๋ด้วยแววตาเป็นประกายพลางยิ้มแล้วพูดว่า “เพราะงั้นแหละค่ะแม่ พวกแม่ไม่ต้องรู้สึกว่าติดค้างอะไรหนูเลย ยังไงลูกชายแม่ก็ต้องหาทางชดเชยให้หนูอยู่แล้ว หนีไม่พ้นหรอกค่ะ”
เจียงฉีที่นั่งดื่มน้ำเงียบ ๆ อยู่ข้าง ๆ “...”
ก็แค่เพราะตอนนี้แม่เอ็นดูเธอหรอกนะ
ไม่อย่างนั้นคำพูดนี้ฟังดูแล้ว ก็แทบไม่ต่างอะไรกับการ ‘ท้าทาย’ ซึ่งหน้าเลยสักนิด
ขืนเกิดเรื่องระหองระแหงขึ้นมาจริง ๆ ละก็...
วันข้างหน้าของเขาคงอยู่ยากแน่
เนี่ยนเนี่ยนเอ๋ย เธอต้องรู้ตัวหน่อยสิ การเป็นลูกสะใภ้กับเป็นลูกสาวแท้ ๆ ยังไงมันก็ต่างกันอยู่นะ
ชาตินี้พวกเธอไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นเสียหน่อย
แต่พอมองเห็นท่าทางที่เธอซุกอยู่ในอ้อมอกแม่ของตนอย่างผ่อนคลายเต็มที่ ความอึดอัดใจเล็ก ๆ ที่เจียงฉีแอบบ่นก็พลันมลายหายไป