กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 155 ฉางอานที่ขาดแคลนน้ำ
เธอชะงักไปนิด เหมือนอยากจะอธิบายอะไรสักอย่าง แต่ก็กลัวเขาจะเข้าใจผิด
แต่เจียงฉีเข้าใจทะลุปรุโปร่งแล้ว เขายื่นมือไปลูบผมเธอเบาๆ “อยากทำก็ทำสิ ต้นไม้พวกนั้นหมดไป เราก็แค่ไปขุดที่แอฟริกาใหม่แค่นั้นเอง ไม่ได้เปลืองแรงอะไร คิดซะว่า...เป็นการเคลียร์ของแถมที่ได้มาตอนไปเที่ยวซื้อของแล้วกัน”
ซูเนี่ยนมองแววตาที่สนับสนุนเธออย่างเต็มที่ ความกดดันประหลาดในใจก็พลันสลายไป เธอผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆ
“บันทึกในหน้าประวัติศาสตร์ที่เคยอ่านเรื่องภัยแล้งกับความอดอยากจนไม่มีเสียงไก่ขันเป็นพันลี้ มันโหดร้ายเกินไป”
“ตอนนี้เรามีพลังที่จะช่วยได้ แถมยังบังเอิญมาเจอพอดี ฉันก็ไม่อยากยืนมองโศกนาฏกรรมแบบนั้นเกิดขึ้นซ้ำรอยต่อหน้าต่อตาจริงๆ”
“ฉันเข้าใจ” เจียงฉีกุมมือเธอไว้ ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดอะไรมากไปกว่านี้