กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 149 รสชาติเหมือนเคี้ยวขี้ผึ้ง
หลินอวี๋อ้าปากค้าง คำพูดที่อยากถามวนเวียนอยู่ในคออยู่หลายรอบ สุดท้ายก็ยังถามออกไปด้วยความหวังอันริบหรี่และระมัดระวัง
“แล้วพวกตากับยายล่ะ... มีข่าวบ้างไหม”
เจียงฉีส่ายหน้าเงียบๆ
ประกายความหวังอันริบหรี่ในตาของหลินอวี๋ดับวูบลงทันที
เธอพยายามฝืนยิ้ม แต่มันกลับกลายเป็นรอยยิ้มขมขื่น “...แม่ทำใจไว้แล้วล่ะ”
เธอพึมพำเสียงเบา เหมือนพูดกับตัวเองมากกว่า
“คุณแม่ นั่งลงกินอะไรรองท้องก่อนเถอะค่ะ” ซูเนี่ยนพูดเสียงเบาพลางยื่นตะเกียบใส่มือเธอ
หลินอวี๋ไม่ได้พูดอะไรอีก ยอมนั่งลงแต่โดยดี คีบขนมฉือปาขึ้นมาส่งเข้าปากเคี้ยวไปตามสัญชาตญาณ