กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 144 ผ่านมณฑลอวิ๋น
ซูเนี่ยนทำท่าครุ่นคิด “แปลว่า... ทุกอย่างแค่ทำตามใจตัวเองก็พอเหรอ”
เจียงฉีพยักหน้า “อืม”
เมื่อพักเรื่องคนใจบุญล้นโลกไว้ก่อน ซูเนี่ยนก็กวาดตามองไปรอบๆ
ตรงหน้าไม่ใช่เค้าโครงเมืองอย่างที่คิดไว้ แต่เป็นซากปรักหักพังของตึกรามบ้านช่องที่ถูกวัชพืชกลืนกินจนกลายเป็นพื้นที่รกร้าง
เธออดสงสัยไม่ได้
“เจียงฉี ที่นี่ที่ไหนเนี่ย ทำไมถึงโผล่มากลางป่ากลางเขาได้ล่ะ”
“เดิมทีที่นี่น่าจะเป็นฐานมณฑลอวิ๋น” สายตาของเจียงฉีกวาดมองซากกำแพงพังทลายที่เต็มไปด้วยเถาวัลย์เลื้อยพัน
“หายไปแล้วเหรอ เหลือแค่นี้เนี่ยนะ” ซูเนี่ยนตกใจเล็กน้อย
“ดูจากร่องรอย ร้างมาอย่างน้อยปีหนึ่งแล้วล่ะ” สัมผัสรับรู้ของเจียงฉีแผ่ขยายออกไปอย่างเงียบเชียบ