เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 130 เมืองเจียงเฉิง ตอนต้น
เจียงฉีเอียงหน้าไปกระซิบเสียงเบาพอให้ได้ยินกันแค่สองคน “มีหางตามมา ตั้งแต่ออกจากเมืองแล้ว ทั้งหมดหกคน ระดับห้าคนหนึ่ง ระดับสี่สามคน แล้วก็ระดับสามสองคน ฝีมือค่อนข้างช่ำชองเลยล่ะ”
ซูเนี่ยนหลุดขำ “โดนหมายหัวเข้าจนได้ ไม่นึกเลยว่าธาตุมิติจะล่อตาล่อใจขนาดนี้ เธออยากจัดการไหมล่ะ”
“ออกมาเที่ยวน่ะ อารมณ์กำลังดี ไม่อยากฆ่าใคร” เจียงฉีตอบเสียงเรียบ
“งั้นก็สั่งสอนเบาๆ สักหน่อย” ซูเนี่ยนยกยิ้มมุมปาก “ให้หลาบจำเสียบ้าง”
เธอไม่ได้หันกลับไปมองด้วยซ้ำ เพียงแค่หรี่ตาลงเล็กน้อย
ห่างออกไปข้างหลังกว่าร้อยเมตร ร่างทั้งหกที่ซุ่มอยู่หลังกองหินและขอนไม้แห้งพลันแข็งค้างพร้อมกัน แววตากลายเป็นว่างเปล่าในพริบตาและหมดสติสัมปชัญญะไป
พวกเขาเดินออกมาจากที่ซ่อนเหมือนคนละเมอ ก่อนจะทยอยเอาของทุกชิ้นบนตัว