กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 126 งานแต่งงานไร้เสียง
ซูเนี่ยนมองของขวัญที่วางแผ่อยู่ตรงหน้าตาค้าง ทั้งหยกเนื้อเนียน ทองคำแท่งหนักแน่น นาฬิกาข้อมือประณีต และแกนผลึกที่เปี่ยมด้วยความหวัง
ของทุกชิ้นล้วนแบกรับช่วงเวลาและความจริงใจเอาไว้ แม้บางชิ้นจะหมดประโยชน์ใช้สอยในวันสิ้นโลกไปแล้ว แต่น้ำหนักของมันกลับยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ
ลำคอของเธอเริ่มตีบตันขึ้นมา
ที่จริงของขวัญที่ดีที่สุด ชาติก่อนพวกเขาเคยมอบให้เธอไปแล้ว
ทั้งการปกป้อง ความไว้ใจ และความอบอุ่นเหมือนคนในครอบครัวท่ามกลางช่วงเวลาที่มืดมนที่สุด
หลินอวี๋เห็นขอบตาเธอเริ่มแดง ก็เดินเข้าไปกอดเธอไว้เบาๆ “เด็กโง่ ร้องไห้ทำไมล่ะ ต่อไปนี้ก็เป็นครอบครัวเดียวกันจริงๆ แล้วนะ”
นอกหน้าต่างความมืดเริ่มโรยตัวลงมา แสงไฟในห้องหนังสือส่องสว่างอย่างอบอุ่น