กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 122 ความคิดทบทวนของซูเนี่ยน
ในห้องนั่งเล่นเปิดไฟติดผนังไว้แค่ดวงเดียว แสงสีเหลืองนวลทอดเงาของทั้งสองคนลงบนกำแพงจนทอดยาว
นอกหน้าต่าง ถนนที่งานฉลองเลิกราไปหมดแล้วกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง นานๆ ทีจะมีเสียงฝีเท้าของหน่วยลาดตระเวนเดินผ่านไปอย่างเป็นจังหวะ ราวกับชีพจรที่เต้นอย่างสม่ำเสมอของเมืองที่ไม่เคยหลับใหลแห่งนี้
ซูเนี่ยนนั่งขดตัวอยู่บนโซฟา คางเกยหัวเข่าไว้ นานทีเดียวกว่าจะถามขึ้นมาเบาๆ ว่า “เจียงฉี นายว่าทำไมฐานถึง... เจาะจงเลือกผลักดันเรื่องนี้ตอนนี้กันนะ”
เจียงฉีไม่ได้ตอบทันที เขาเดินไปริมหน้าต่าง ใช้ปลายนิ้วเลิกม่านขึ้นมุมหนึ่ง—
ไกลออกไป ทางทิศของโรงไฟฟ้าใหม่ยังมีแสงไฟประปราย นั่นคือเงาร่างของเจ้าหน้าที่ที่เข้าเวรดึก