ตอนที่ 120 สรุปว่า มีจริง ๆ สินะ

ตอนที่ 120 สรุปว่า มีจริง ๆ สินะ

ซูเนี่ยนหัวเราะแห้ง ๆ น้ำเสียงแฝงความเหนื่อยล้า “งั้นอย่ามีเลยดีกว่า ฉันไม่อยากเห็นนายต้องยุ่งจนไม่เห็นหัวเหมือนพวกพี่เจียงหลินหรอกนะ”

“แต่ถ้าเป็นแบบนั้น” เจียงฉีเอียงหน้า ริมฝีปากเฉียดผ่านใบหูของเธอ “ฉันก็จะได้ช่วยเธอได้อย่างเปิดเผยไง ไม่ต้องคอยหลบ ๆ ซ่อน ๆ อีก”

ซูเนี่ยนเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดเสียงเบา “ก็เหมือนที่นายเคยพูดนั่นแหละ... ถ้าต้องพึ่งแค่นายไปหมดทุกอย่าง มันก็ไม่มีความรู้สึกภูมิใจในตัวเองเหลืออยู่เลย”

เจียงฉีหัวเราะในลำคอเบา ๆ แรงสั่นสะเทือนจากแผ่นอกส่งผ่านแผ่นหลังที่แนบชิดกันมาถึงเธอ

“เรื่องนี้” น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความตามใจอย่างจนปัญญา “ฉันคงช่วยอะไรไม่ได้จริง ๆ”

หลังผ่านพ้นศึกใหญ่ ย่อมต้องมีงานฉลองตามมา