เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 118 สัตว์อสูรวายุระดับเจ็ด
ตอนแรกมันเป็นเพียงจุดดำเล็กๆ ตรงเส้นขอบฟ้าไกลลิบ ดูคล้ายนกบิน คล้ายเมฆลอย
แต่เพียงไม่กี่ลมหายใจ จุดดำนั้นก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว จนเริ่มเห็นเค้าโครงชัดเจน
มันคือปีกยักษ์คู่หนึ่งที่กางออกกว้างถึงยี่สิบเมตร แผ่นปีกสะท้อนแสงแดดเป็นประกายสีเขียวอมฟ้าเย็นเยียบดุจโลหะ
มันไม่ได้ส่งเสียงใดๆ ออกมาเลย
มีเพียงความเงียบงัน ร่อนผ่านท้องฟ้าด้วยท่วงท่าที่เกือบจะเรียกได้ว่างดงาม แล้วพุ่งดิ่งลงมาทางโรงไฟฟ้า
สัญญาณเตือนภัยของโครงข่ายตรวจจับเพิ่งจะแผดเสียงลั่นตอนที่มันเข้ามาในระยะสามกิโลเมตร—
ไม่ใช่ว่าระบบตอบสนองช้า แต่เป็นเพราะสนามพลังธาตุลมที่หมุนวนรอบกายสิ่งมีชีวิตตัวนี้ ได้บิดเบือนคลื่นพลังพิเศษรอบข้าง ปกปิดภัยคุกคามที่แท้จริงไว้ราวกับสวมเสื้อคลุมล่องหน
“ทุกคน เตรียมพร้อมรบ!”
เสียงตะโกนของเจียงหลินดังกระหึ่มผ่านเครื่องขยายเสียง