กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 113 พาอาจารย์กลับบ้าน
อู๋เจินกุมมือสามีไว้แน่น แล้วมองไปยังสองนักเรียนหนุ่มสาว “เจียงฉี ซูเนี่ยน พวกเธอรู้ไหม ก่อนจะมาที่นี่ ฉันกับเหล่าหลี่... เกือบจะหมดหวังกันไปแล้ว”
“สัตว์อสูรพลังพิเศษอาละวาดไม่ใช่เรื่องน่ากลัว สิ่งที่น่ากลัวคืออารยธรรมพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง ไม่มีใครคิดจะฟื้นฟูระเบียบขึ้นมาใหม่ แต่กลับอยากใช้กฎปลาใหญ่กินปลาเล็กมากำหนดโลกใบใหม่แทน”
เธอสูดหายใจเข้าลึก “แต่มันไม่ถูก เราทุกคนรู้ดีว่าถ้าเทียบกับพวกสัตว์อสูรพลังพิเศษแล้ว ข้อได้เปรียบที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษย์คือสมอง คือการรู้จักคิด รู้จักร่วมแรงร่วมใจกัน รู้จักใช้ประโยชน์จากธรรมชาติและสร้างเครื่องมือใหม่ๆ ขึ้นมา”
“พวกเราถึงได้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารได้ แต่ว่าที่นั่น... ดูเหมือนทุกคนจะยอมแพ้และเอาแต่นั่งรอความตายกันหมด”
น้ำตาไหลรินลงมาในที่สุด แต่เธอกลับยิ้ม “คำว่าขอบคุณ ฉันพูดไปหลายครั้งแล้ว แต่ฉันก็ยังอยากจะพูดอีก—”