กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 108 ไปหาเสบียงกัน
แสงจันทร์นอกหน้าต่างส่องลอดผ่านเมฆบาง ทอประกายสีเทาเงินจางๆ เคลือบไปทั่วพื้นห้องนอน
ซูเนี่ยนพลิกตัวตะแคง นิ้วมือลูบไล้ไปตามโครงหน้าของเจียงฉีเบาๆ ตั้งแต่หัวคิ้วที่ขมวดมุ่นเล็กน้อยไปจนถึงมุมปากที่เม้มแน่น
“เป็นอะไรไปเหรอ” เธอยกแขนคล้องคอเขา เสียงหวานนุ่ม “ฉันรู้สึกว่าวันนี้เธอดูแปลกๆ ไปนะ”
เจียงฉีหลับตาลงครู่หนึ่ง พอเปิดเปลือกตาขึ้นมาอีกครั้ง ความหม่นหมองคล้ายม่านหมอกจางๆ ในแววตาก็ยังไม่จางหายไปหมด “ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก”
เขาจับมือเธอไว้ นิ้วโป้งลูบไล้ตรงง่ามมือระหว่างนิ้วชี้กับนิ้วหัวแม่มือ “แค่... นึกถึงความทรงจำบางอย่างที่เคยฝังกลบเอาไว้ขึ้นมาน่ะ”
“น่าเสียดายจัง” ซูเนี่ยนขยับเข้าไปใกล้ เอาหน้าผากแนบชิดกับหน้าผากเขา “ฉันไม่ได้อยู่ร่วมในเหตุการณ์พวกนั้นกับเธอ เล่าให้ฉันฟังได้ไหม โลกใบนั้นน่ะ”