กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 99 กลับบ้าน
ทั่วทั้งแนวป่าที่คมมีดสายลมของเจียงหนิงกวาดผ่าน เกลื่อนกลาดไปด้วยท่อนไม้หักโค่น
เจียงฉีตั้งใจจะจัดการไม้พวกนี้แบบง่ายๆ เอาไปทำรั้วกั้นหรือค้ำยัน จะได้ใช้ประโยชน์ให้คุ้มค่า
ทว่าซูเนี่ยนที่นั่งยองๆ อยู่หน้าตอไม้รอยตัดเรียบกริบต้นหนึ่ง จู่ๆ ก็อุทานออกมาเบาๆ นิ้วมือลูบผ่านวงปีช้าๆ น้ำเสียงแฝงความประหลาดใจอย่างปิดไม่อยู่
“เจียงฉี นายรีบมาดูนี่สิ... นี่มันต้นอะไรน่ะ”
เจียงฉีเดินเข้าไปใกล้ สายตามองตรงไปยังรอยตัด
เนื้อไม้แน่นละเอียด สีม่วงเข้มขรึม ภายใต้แสงแดดยามบ่ายที่ส่องเฉียงลงมา รอยตัดสะท้อนประกายมืดสลัวเนียนนุ่มดุจแพรไหม
เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะนั่งยองๆ ลง ปลายนิ้วลูบสัมผัสเนื้อไม้
“นี่มัน... ไม้พะยูงอินเดียเหรอ ไม่น่าใช่สิ ที่แบบนี้จะมีได้ยังไงกัน”
“นายถามฉันเนี่ยนะ” ซูเนี่ยนเงยหน้าขึ้น แววตาเปล่งประกายลังเลไม่แน่ใจ