ตอนที่ 86 ฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ

ตอนที่ 86 ฟื้นฟูอาการบาดเจ็บ

มันมีอะไรแปลกๆ อยู่นะ

เขา “หลับ” เร็วเกินไปหรือเปล่า

เหมือนกลัวจะโดนไล่ออกไปอย่างนั้นแหละ!

แต่พอเห็นใบหน้าที่ซีดขาวไร้สีเลือด ความสงสัยทั้งหมดก็ถูกความสงสารกดทับลงไป

ไม่ว่าจะยังไง เขาก็บาดเจ็บจริงๆ และเจ็บเพื่อลูกของพวกเรา

เธอถอนหายใจเบาๆ แล้วค่อยๆ เอนตัวลงนอนอีกฝั่งของเตียงอย่างระมัดระวัง พลางนอนตะแคง สายตายังคงจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าของเขา

ตอนแรกคิดว่าพอผ่านเรื่องดีใจเสียใจครั้งใหญ่มา แถมความรู้สึกยังตีกันยุ่งเหยิง คงจะนอนไม่หลับแน่ๆ แต่เสียงหายใจและกลิ่นอายคุ้นเคยของคนที่อยู่ข้างๆ กลับมีพลังปลอบประโลมจิตใจอย่างน่าประหลาด

เส้นประสาทที่ตึงเครียดค่อยๆ ผ่อนคลายลง ความง่วงงุนแอบคืบคลานเข้ามา ไม่นานนักเธอก็จมดิ่งสู่ห้วงนิทรา