เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 78 ล่าสมบัติในซากปรักหักพัง
พอมีคาถา งานที่ซูเนี่ยนต้องใช้เวลาถึงสองวันกว่าจะทำเสร็จ ก็ปิดจ๊อบลงได้ภายในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง
ภายในกล่องเลี้ยงผึ้งมีเสียงขยับดังกุกกักเบาๆ ตัวอ่อนผึ้งยังคงฟักตัวอยู่ในรวงผึ้งไขพืช
ที่เหลือก็ทำได้แค่นั่งรอเวลา รอให้ผึ้งฝูงนี้ฟักตัวโตเต็มวัย แล้วค่อยเริ่มกระบวนการฝึกให้เชื่องขั้นลึกต่อไป
ทุกอย่างเสร็จเร็วเกินคาดจนซูเนี่ยนรู้สึกโหวงไปชั่วขณะ เหมือนช่วงเวลาที่คิดว่าจะต้องหัวหมุนถูกดึงหายวับไปดื้อๆ
เธอหันไปมองเจียงฉี “พวกเราจะไปหาน้าหลิน หรือจะแวะไปดูลุงเจียงดีล่ะ”
เจียงฉีล้วงกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้างพลางส่ายหน้า น้ำเสียงติดจะเบื่อหน่าย “ตอนนี้พวกเขากำลังยุ่งกันอยู่ คนก็เยอะ ผมไปก็ช่วยอะไรไม่ได้หรอก ไม่เห็นจะน่าสนุกเลย”
“แล้วนายอยากไปไหนล่ะ” ซูเนี่ยนเอียงคอถามเขาเบาๆ
แววตาของเจียงฉีเป็นประกายขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถาม “อยากออกไปเดินเล่นข้างนอกไหมล่ะ”