เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 71 พอแค่อาบน้ำไม่กี่ครั้ง
เจียงฉีกลับถึงบ้านพร้อมกลิ่นโลหะจางๆ ผสมฝุ่นผงติดตัว ในห้องนั่งเล่นเปิดไฟติดผนังสีส้มอบอุ่นไว้เพียงดวงเดียว
ซูเนี่ยนกำลังเอนตัวงีบหลับอยู่บนโซฟา ร่างของเธอขยับขึ้นลงแผ่วเบาตามจังหวะหายใจสม่ำเสมอ
ผมยาวสีดำขลับแผ่สยายอยู่บนหมอนอิงสีอ่อนของโซฟา ปอยผมสองสามเส้นตกลงมาบดบังใบหน้าด้านข้างที่ได้รูปกับลำคอขาวเนียนไปครึ่งหนึ่ง แสงไฟสลัวขับให้เห็นโครงร่างที่ดูสงบนิ่งและนุ่มนวล
พอได้ยินเสียงเปิดประตูดังเบาๆ ขนตาของเธอก็ขยับไหว ก่อนจะค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา
แววตางัวเงียตอนเพิ่งตื่นจางหายไปทันทีที่มองชัดว่าเป็นเขา แล้วเปลี่ยนเป็นความเข้าใจทำนองว่า 'นึกแล้วเชียวว่านายต้องกลับมาก่อน'
แต่พอเธอเพ่งมองและสำรวจเจียงฉีดีๆ คิ้วกลับขมวดเข้าหากันนิดๆ จนแทบสังเกตไม่เห็น