กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 67 เจียงฉีโดนซักถาม
เจียงฉียิ้มออกมา รอยยิ้มนั้นเหมือนเมฆหมอกเปิดทางให้แสงแดดส่องลงมา เต็มไปด้วยความดีใจอันบริสุทธิ์แบบเด็กหนุ่มในวันวาน “ต้องการแบบนั้นอยู่พอดีเลยเนี่ยนเนี่ยน ฉันทนไหวมากกว่าที่เธอคิดเยอะ”
เขายื่นมือออกไปอีกครั้ง คราวนี้หงายฝ่ามือขึ้น เป็นการเชิญชวนอย่างเงียบๆ
ซูเนี่ยนมองมือนั้น ข้อนิ้วเรียวชัดเจน สะอาดสะอ้านและดูมีพลัง
มือนั้นเคยจูงเธอเดินผ่านร่มไม้ในรั้วมหาวิทยาลัย และก็เคย... ยื่นแกนผลึกให้เธอในวันสิ้นโลกจนทำให้ใจเธอปั่นป่วน
ในที่สุด เธอก็สูดหายใจเข้าเบาๆ ไม่ได้จับมือเขา แต่ยันขอบเตียงพยุงตัวเองลุกขึ้นยืน
“ออกไปกินข้าวก่อนเถอะ น้าหลินกับคนอื่นคงรอนานแล้ว ส่วนเรื่องนาย...” เธอชะงักไปนิดหนึ่ง “รอดูพฤติกรรมต่อไปแล้วกัน”