เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 47 ศึกผู้รอดชีวิตแห่งอันเฉิง (ตอนจบ)
ปีกคู่ยักษ์กางออก เงาดำทาบทับไปครึ่งท้องฟ้าในพริบตา กลืนแสงตะวันรอนที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดจนมิด
บนแผ่นพังผืดปีกมีลวดลายสีแดงคล้ำไหลเวียนราวกับลาวา เกล็ดแต่ละชิ้นสะท้อนประกายเย็นเยียบแข็งแกร่งประดุจโลหะ
มันลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ ลมหมุนที่กวาดออกมากลายเป็นพายุคลั่ง พัดจนผู้คนด้านล่างแทบจะทรงตัวไม่อยู่
ม่านตาสีทองปนแดงเรียวยาวเป็นเส้นตรงดุจโคมไฟสองดวงที่กำลังลุกไหม้ จับจ้องมนุษย์ด้านล่างที่ทำให้มันรู้สึกถึงภัยคุกคามไม่วางตา แรงกดดันของมังกรอันหนักหน่วงทะลักลงมาราวกับปรอท เข้าปกคลุมทั่วทั้งสนามรบ
ทว่าซูเนี่ยนกลับไม่ถอยแม้แต่ก้าวเดียว
เธอกลับก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเล็กๆ เผชิญหน้ากับแรงกดดันอันชวนอึดอัดนั้นด้วยซ้ำ
สายตามองประสานกับแววตาดุร้ายกลางเวหาอย่างสงบนิ่ง ราวกับตรงหน้าไม่ใช่สัตว์ร้ายที่ทำลายล้างเมือง แต่เป็นเพียงอุปสรรคชิ้นหนึ่งที่ต้องสะสางให้จบไป