กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 42 ซูเนี่ยนถูกหาตัวเจอ
ใบหน้าอันสงบนิ่งนั้นแวบเข้ามาในหัวของซูเนี่ยน แต่ในใจกลับผุดความรู้สึกซับซ้อนยากจะอธิบาย
แถมยังปนไปด้วยความขุ่นเคืองที่แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่เคยคิดหาคำตอบจริงจัง
‘ไม่รู้จริง ๆ ว่ามีอะไรให้ต้องช่วย... ชาติก่อนจนถึงวินาทีสุดท้ายก็ไม่เคยฟื้นขึ้นมา ปล่อยให้น้าหลินต้องคอยเหนื่อยดูแลไปตั้งหลายปีฟรี ๆ...’
ความคิดนี้ออกจะใจร้ายไปหน่อย เธอรู้ตัวดี เลยทำได้แค่นึกในใจ แม้เธอจะรู้ว่าชาตินี้เขาก็ยังคงไม่ฟื้นอยู่ดี แต่ก็ไม่มีทางพูดออกไปเด็ดขาด และยิ่งไม่มีทางให้น้าหลินรู้เด็ดขาด
“แต่ถ้าน้าหลินตัดสินใจจะไปจริง ๆ...” แววตาของซูเนี่ยนเริ่มเปลี่ยนเป็นแน่วแน่ “ฉันก็ต้องไปกับน้าด้วย”
เธอเริ่มวิเคราะห์ไพ่ในมือของฝั่งตัวเองอย่างใจเย็น