เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 37 เจียงฉีผู้หดหู่
เธอชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะตอบไปตามสัญชาตญาณ “ยังเลยค่ะ... น้าหลิน น้าเชื่อที่หนูพูดเหรอคะ”
“พวกเรามานั่งกินข้าวไปคุยไปเถอะ”
น้ำเสียงของหลินอวี๋ดูเป็นธรรมชาติขึ้นมาก ราวกับยอมวางความระแวงลงเพราะซูเนี่ยนยอมเผยฝีมือให้เห็น
เธอชี้ไปที่ข้างเตียง “พอดีฉันยังมีของกินอยู่อีกนิดหน่อย เป็นของ... ที่เก็บไว้ก่อนหน้านี้ กล่องเก็บความร้อนใช้ได้ดีอยู่ ยังอุ่นๆ อยู่เลย”
ซูเนี่ยนไม่ได้สงสัยอะไรเลยแม้แต่น้อย
เธอรู้อยู่แล้วว่าน้าหลินมีพลังธาตุมิติ มิติย่อมมีคุณสมบัติเก็บความร้อนพื้นฐานได้หลายวันอยู่แล้ว ถือเป็นเรื่องปกติมาก
แถมการที่น้าหลินยอมแบ่งอาหารให้ ก็แสดงถึงความสนิทสนมและจริงใจในตัวมันเองอยู่แล้ว
ในใจของเธอรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา ความรู้สึกโดดเดี่ยวอ้างว้างนับตั้งแต่ฐานอันเฉิงแตกพ่ายดูเหมือนจะจางหายไปบ้าง เธอจึงพยักหน้า
“ได้ค่ะ งั้นหนูไม่เกรงใจน้าหลินแล้วนะคะ”