เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 21 งานชุมนุมยามค่ำสิ้นสุดลง
การช่วยคนสามสิบแปดคนนี้ อาจทำให้ตัวเลขความสูญเสียของฐานลดลงในระยะสั้น
แต่ในระยะยาวล่ะ?
กลุ่มคนที่เอาแต่พึ่งพา “ปาฏิหาริย์” แทนที่จะเติบโตผ่านหยาดเหงื่อและเลือดเนื้อของตัวเอง พอต้องเจอกับความโหดร้ายยิ่งกว่าในอนาคต ก็อาจมีคนตายมากกว่าเดิม
เขาเป็นไพ่ตายใบสุดท้ายของฐานได้ แต่ไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็ก
เสียสละส่วนน้อยเพื่อรักษาส่วนใหญ่ เสียสละปัจจุบันเพื่อแลกกับความอดทนเข้มแข็งในอนาคต...
นี่คือบทเรียนสำคัญที่เขาเคยถูกบีบให้เรียนรู้ในฐานะผู้นำจากโลกภารกิจสามแห่งที่ต่างกัน จนมันฝังลึกเข้ากระดูกดำ
จากตอนแรกที่เจ็บปวดต่อต้าน มาสู่การชั่งน้ำหนักอย่างเยือกเย็น จนสุดท้ายก็ยอมรับได้อย่างเฉยชาเกือบไร้หัวใจ เขาใช้เวลาอันยาวนานในสามโลกนั้นเพื่อทำความเข้าใจและซึมซับการ 'เลือกทิ้งเลือกเก็บ' แบบนี้
เพราะงั้น เขาถึงไม่ลงมือช่วย