เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หิวข้าว
ตอนที่ 19 ตื่นตระหนก
จนกระทั่งพวกเขาเดินเข้ามาในโพรงใต้ดินที่ถูกขุดจนกลวงโบ๋
แสงจากไฟฉายและพลังพิเศษส่องให้เห็นภาพตรงหน้า ทุกคนถึงกับชะงักนิ่งไปทันที
ไม่มีกองทัพมดที่ตั้งแถวเตรียมรบ ไม่มีมดทหารหน้าตาดุร้ายกระโจนเข้าใส่
มีเพียง... ซากมดตายเกลื่อนกลาดเต็มไปหมด
ทั้งตัวเล็กตัวใหญ่แน่นเอี้ยดยั้วเยี้ย ตั้งแต่มดงานระดับต่ำสุดไปจนถึงมดทหารร่างกำยำ พวกมันแข็งทื่อเกลื่อนเต็มพื้นและผนังรังราวกับถูกกดปุ่มหยุดเวลาไว้
พวกมันยังคงค้างอยู่ในท่าทางสุดท้ายก่อนตาย บางตัวเหมือนกำลังขนย้าย บางตัวเหมือนกำลังระวังภัย แต่ไม่มียกเว้นแม้แต่ตัวเดียว กลิ่นอายชีวิตดับสูญไปหมดสิ้นแล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งจนแทบหายใจไม่ออกในอากาศ กับรอยตัดบนซากมดที่เรียบกริบจนเหลือเชื่อ ฉู่จวินคงนึกว่านี่เป็นกับดักลวงศัตรูเข้าถ้ำที่ฝูงมดจัดฉากขึ้นมาแน่ๆ