เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 356
หยางเหมยเดินออกจากส่วนลึกของวังจื่อเซียว บนใบหน้าปรากฏร่องรอยความโกรธเกรี้ยวขึ้นมาวูบหนึ่ง เมื่อโจวหยานเผยกลิ่นอายระดับหุนหยวนสมบูรณ์ออกมา หยางเหมยย่อมสัมผัสได้เช่นกัน
ความตื่นตระหนกในใจเรียกได้ว่ายากจะบรรยายเป็นคำพูด
นี่มันสัตว์ประหลาดตัวใดกัน วิถีหุนหยวน แม้แต่ชั้นเดียวยังดั่งแอ่งนรกขวางกั้น ความเร็วในการเติบโตของโจวหยานเหตุใดจึงง่ายดายราวกับการดื่มน้ำเช่นนี้
ช่างไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย!
ความอิจฉาริษยาทำให้คนคลุ้มคลั่ง ประโยคนี้ไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่น้อย
หยางเหมยในยามนี้ก็เป็นเช่นนั้น ความอิจฉาทำให้เขาขาดสติไปแล้ว จนกระทั่งหลงลืมกลิ่นอายระดับหุนหยวนสมบูรณ์ที่โจวหยานแสดงออกมาไปเสียสนิท
"อดทนงั้นหรือ?" หงจวินส่ายหน้าเล็กน้อย มองดูท่าทางโกรธเกรี้ยวของหยางเหมยแล้ว ไม่รู้ว่าจะกล่าวสิ่งใดดีจริง ๆ
เจ้าตัวโง่เขลาเอ้ย!