บทที่ 342

บทที่ 342

มรดกตกทอด "ม้วนทองมหาวิถีโกลาหล" ของเทพบิดาผานกู่ไม่ได้มีเพียงแต่วิธีการบำเพ็ญเท่านั้น แต่ยังรวมถึงวิชาการเบิกฟ้าของเทพบิดา ตลอดจนประสบการณ์การรู้แจ้งเกี่ยวกับโลกมากมาย

ย่อมรวมถึงการจำแนกประเภทของโลกด้วยเช่นกัน

ความแตกต่างของโลก ขึ้นอยู่กับขนาดและความแข็งแกร่ง

โลกขนาดเล็กเปรียบเสมือนธุลีอันไร้ขีดจำกัดภายในจักรวาล มีอยู่มากมายนับไม่ถ้วน ทว่าโลกนั้นคับแคบ แม้สามารถเลี้ยงดูสิ่งมีชีวิตได้ แต่กลับไม่อาจบรรลุเซียนและมีความเป็นอมตะได้ ถือเป็นโลกทางโลกีย์

ถัดมาคือโลกขนาดใหญ่ โลกกว้างใหญ่ไพศาล สิ่งมีชีวิตนานัปการ มีปราณจิตหลงเหลืออยู่ สามารถบำเพ็ญเพียรฝึกปราณได้ ทว่าก็ยังไม่อาจบรรลุเซียนและมีความเป็นอมตะได้ แต่ก็ถือเป็นโลกแห่งการบำเพ็ญฝ่ายหนึ่ง

จากนั้นคือโลกพันภพน้อย โลกกว้างใหญ่ไพศาล กฎแห่งวิถีฟ้าดินชัดเจน ทว่าไม่สมบูรณ์ ปราณจิตไม่เคยเหือดแห้ง สิ่งมีชีวิตจำนวนมากสามารถบำเพ็ญเพียรได้