กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 335
สวมชุดยาวสีขาวดั่งเมฆถักทอด้วยด้ายทอง ลายมงคลวิถีอิงหยางอู่สิงประดับประดา สวมหมวกบัวหยก ปักเส้นผมด้วยด้ายทอง ปล่อยปอยผมลงมาสองข้างที่หน้าผาก
ใบหน้าขาวดั่งหยกไร้ที่ติ หน้าผากกว้างรับกับคิ้วดั่งคมกระบี่ที่ปรกตกลงมา ดวงตาดั่งสายธารแห่งดวงดาวหมุนวน จมูกโดดเด่นดั่งยอดเขา ริมฝีปากบางเบาแต้มสีชาดเรื่อ
รูปร่างสง่างาม เอวคาดสายคาดหยก มือข้างหนึ่งถือจานหยก อีกมือไพล่ไว้ด้านหลัง บนใบหน้าประดับรอยยิ้มบางเบา
แต่รอยยิ้มที่มุมปากนั้นช่างยากจะเก็บงำ มองอย่างไรก็ดูเจ้าอกเจ้าใจเสียเหลือเกิน
"ท่านพ่อบุญธรรม?" โจวหยานมองดูคุณชายรูปงามตรงหน้า แต่กลับดูคล้ายหนุ่มน้อยเจ้าสำอางเสียมากกว่า
ตกตะลึงไปเลย!
ตกตะลึงอย่างแท้จริง!
เขานึกถึงความเป็นไปได้นับไม่ถ้วน แต่ไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นเช่นนี้!
ในความคิดของโจวหยาน วิธีการเปิดตัวที่ถูกต้องควรเป็นเช่นนี้ต่างหาก!