บทที่ 322

บทที่ 322

โจวหยานรู้ว่าท่านพ่อบุญธรรมได้จานหยกสรรค์สร้าง เป็นช่วงเวลาที่กำลังตรัสรู้พอดี หากรบกวนในเวลานี้เกรงว่าจะทำให้ท่านพ่อบุญธรรมไม่พอใจ

เขาจึงรีบประสานมือคารวะด้วยความเคารพ

เขาชี้ไปที่วิถีสวรรค์หงจวินและคนอื่น ๆ พร้อมฟ้องทันที

"ท่านพ่อบุญธรรม พวกมันมารบกวนขอรับ!"

เพียะ เพียะ เพียะ เพียะ เพียะ!!!!

ยามนั้นท่ามกลางกลุ่มหมอกโลหิต มีหนวดระยางนับสิบสายยื่นออกมา ฟาดฟัดลงไปในความว่างเปล่าอย่างเกรี้ยวกราด พลังอันแข็งแกร่งทำลายล้างความว่างเปล่าบริเวณนั้นจนสลายหายไปในพริบตา

กลุ่มหมอกโลหิตปั่นป่วนพลุ่งพล่าน พัดกระหน่ำปะทะความว่างเปล่ารอบทิศ

ตูม!!

ความว่างเปล่าส่งเสียงคำรามกึกก้องคล้ายกับจะแตกสลาย