บทที่ 312

บทที่ 312

จิตสำนึกของมหาเทพผานกู่เสด็จลงมา อาศัยร่างจริงผานกู่ฟื้นคืนชีพ กลิ่นอายที่แผ่ออกมากลับไม่ด้อยไปกว่าวิถีสวรรค์แม้แต่น้อย ทั้งยังเป็นพลังระดับหุนหยวนอู๋จี๋อีกด้วย

คราวนี้วิถีสวรรค์นั่งไม่ติดเสียแล้ว

ตัวตนวิถีสวรรค์ที่ปรากฏขึ้น แม้จะซ่อนอยู่ท่ามกลางแสงสีทอง แต่รัศมีที่เดิมทีหมายมั่นจะกวาดล้างเผ่าอูได้หายวับไปทันที

คล้ายกับมีความรู้สึกร้อนตัวอยู่บ้าง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด

"สังสารวัฏเกี่ยวข้องกับการวิวัฒนาการของฟ้าดิน การเวียนว่ายตายเกิดของสรรพชีวิต"

"ผานกู่ ต่อให้เจ้าฟื้นคืนจิตสำนึก ก็มิอาจทำลายกระแสใหญ่วิถีฟ้า สังสารวัฏจักปล่อยให้มีความผิดพลาดไม่ได้เป็นอันขาด!"

เสียงหัวเราะกึกก้องดังขึ้น

ร่างจริงผานกู่ในยามนี้ราวกับผานกู่กลับชาติมาเกิดใหม่ เมื่อได้ยินคำพูดของดวงตาวิถีสวรรค์ก็พลันหัวเราะเสียงดังลั่น