บทที่ 271

บทที่ 271

สิ้นเสียงคำพูด

"สหายวิถีโจวหยานช่างไหวพริบดียิ่งนัก... แล้วเหตุใดข้าจึงจะไม่ปรากฏตัวเล่า" เสียงหัวเราะเบา ๆ ดังขึ้น หงจวินเป็นฝ่ายปรากฏตัวออกมาก่อน เปลี่ยนจากความราบเรียบไร้คลื่นอารมณ์ในอดีต กลายเป็นมีความกระตือรือร้นเพิ่มขึ้นมาส่วนหนึ่ง

เพียงแต่ภายใต้รอยยิ้มนั้น ใครจะรู้ว่าซ่อนแผนการใดไว้อีก

บรรพอูทั้งสิบสอง จู๋หลง รวมถึงหงจวินและหยางเหมยที่ปรากฏตัวขึ้น ล้วนไม่กล้าเสียมารยาท รีบประสานมือคารวะแล้วยืนอยู่ด้านข้าง

ส่งสายตาสื่อสารกันเงียบ ๆ

ค่ายกลตูเทียนสิบสองถูกจัดวางเรียบร้อยแล้ว

ส่วนจู๋หลง จู่หวง และหยวนหลินสามคนคราวนี้จัดตั้งค่ายกลคล้ายจะได้ความกระจ่างบางอย่าง จึงได้ตั้งค่ายกลที่แม้จะยังไม่สมบูรณ์ แต่กลับมีความน่าอัศจรรย์อยู่ไม่น้อย

ท่ามกลางเสียงคำรามของมังกร เสียงร้องของหงส์ และเสียงคำรามของกิเลน ระหว่างทั้งสามคล้ายจะมีเค้าลางของการหลอมรวมเข้าหากันเลา ๆ

สายตากำหนดของหงจวินกวาดมองผ่านไป โดยไม่ได้ใส่ใจอะไร