บทที่ 267

บทที่ 267

"เผ่าภูต? ช่างเป็นเผ่าภูตเสียจริง ตาเฒ่าหยางเหมยเจ้าผู้นี้รู้จักประเมินสถานการณ์ ชิงจังหวะลงมือเสียจริง..."

ภายในตำหนักโกลาหล

โจวหยานนั่งอยู่เบื้องบน ทอดสายตาไปยังดินแดนทางเหนือของหงฮวง

ใจกลางทะเลสาบหยุนเมิง ภายในเขาลอยฟ้า ประกายแสงลึกลับพลันพลั่งพราย

เผยให้เห็นโลกใบใหญ่โตมโหฬาร

โลกใบนั้นเลือนรางคล้ายความว่างเปล่าจำนวนนับไม่ถ้วนซ้อนทับกัน แสงวิเศษวาบขึ้น พริบตาต่อมาสิ่งมีชีวิตจำนวนนับไม่ถ้วนก็บินทะยานออกมา

ปรากฏกายขึ้นท่ามกลางหงฮวง

พรั่งพร้อมด้วยไอพฤกษาอี้มู่

ล้วนเป็นเหล่าพฤกษาชาติทั้งสิ้น