บทที่ 243

บทที่ 243

ซานชิงตั้งค่ายกล เรียกร่างวิญญาณปฐมของผานกู่

โจวหยานสลายแส้ในมือทิ้งทันที นัยน์ตาฉายแววเหม่อลอย พึมพำออกมาคำหนึ่ง

"วิญญาณปฐมของเทพบิดาหรือ?"

ภายในวิญญาณปฐมของผานกู่ เสียงแผดคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวสายหนึ่งดังขึ้น

"โจวหยาน พวกเราต่างก็เป็นทายาทผานกู่ เจ้ากลับใช้แส้เฆี่ยนตีพวกเราซ้ำแล้วซ้ำเล่า รังแกกันเกินไปแล้ว พวกเราจะสู้ตายกับเจ้า!"

"ไม่ใช่ว่าเจ้าชอบเฆี่ยนตีนักหรอกหรือ?"

"วิญญาณปฐมของเทพบิดาอยู่ที่นี่แล้ว กล้าเฆี่ยนอีกหรือไม่?"

โจวหยานมองวิญญาณปฐมของผานกู่ที่เต็มไปด้วยประกายแสงวิญญาณ ฝ่ามือสะบัดวับ กริ๊ง ๆ ๆ! "ระฆังโกลาหล" พุ่งทะยานออกไป

ตกลงบนศีรษะ