กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 202
เขาว่านโซ่ว
ดินแดนรอยต่อเชื่อมระหว่างโลกตะวันตกกับโลกตะวันออก
ยอดเขาเซียนดินแดนแห่งความสุขุมตระหง่านค้ำฟ้า เมฆมงคลแผ่ขยาย ไอรัศมีเจ็ดสีสะท้อนพาดผ่านหุบเขา ต้นสนโบราณและโขดหินประหลาดตั้งตระหง่าน นกกระเรียนเซียนร่ายรำบินโฉบส่งเสียงร้องกังวานท่ามกลางหมู่เมฆ สัตว์วิญญาณวิ่งเล่นหยอกล้อกันไปมาตามซอกเขาและเนินดิน
สายธาราไหลผ่านตีนเขา น้ำตกหลั่งรินลงจากหน้าผา
อารามเต๋าแห่งหนึ่งมีนามว่า "อู่จวง" ไอหมอกวิญญาณลอยอวลคุกรุ่น เป็นเคหาสน์แห่งความโชคดีแท้จริง
"พี่ชาย ท่านล้อเล่นกันอีกแล้ว!"
เสียงหัวเราะอย่างเปิดเผยดังเล็ดลอดออกมาจากภายในอาราม
รากวิญญาณต้นมหึมาเขียวชอุ่มหนาทึบ แสงวิญญาณโปรยปรายหล่อเลี้ยงพลังไม้อัคคี ใต้ร่มไม้มีเงาร่างสามคนตั้งโต๊ะน้ำชา จัดเตรียมผลไม้วิญญาณและชาเขียว เสียงพูดคุยหัวเราะดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
ผู้ที่นั่งเป็นประธาน หาใช่ใครอื่นไม่แต่คือโจวหยานผู้เพิ่งกลับมาจากเขาพระสุเมรุ