บทที่ 186

บทที่ 186

เมื่อจู๋หลงเห็นการกระทำของตี้จุนและไท่อี ดวงตาก็หรี่ลงเล็กน้อย กวาดสายตาผ่านตงหวางกงและคุนเผิงไปอย่างแนบเนียน

เจิ้นหยวนจื่อและหงอวิ๋นเห็นดังนั้นก็พยักหน้ารับเล็กน้อยเช่นกัน

แววตาของหมิงเหอทอประกายเย็นเยียบ เสียงกระบี่สั่นสะท้อนดังขึ้นหนึ่งครา

แม้โฮ่วถู่จะเป็นสตรี แต่ก็ยิ่งเป็นถึงบรรพอู มีนิสัยดุร้ายแต่กำเนิด เดิมทีนางยังรู้สึกเห็นใจซีเหออยู่บ้าง เนื่องด้วยสตรีผู้หนึ่งครองราชสำนักสวรรค์จึงไม่อยากถือสาหาความ

ยามนี้เมื่อเห็นตี้จุนและไท่อีไม่รู้จักกาลเทศะถึงเพียงนี้ นางจึงขมวดคิ้วมุ่นเรียวคิ้วงาม

ส่วนซีเหอทอดสายตาด้วยความยินดีปรีดาเป็นล้นพ้น ถลึงตาจ้องมองคนทั้งหลายด้วยแววตาท้าทาย นั่งเชิดหน้าชูตาอยู่ข้างกายตี้จุนอย่างหยิ่งผยอง

ทั้งสามคนนั่งอยู่เบื้องสูงมองลงมา คล้ายกับกำลังพิพากษาโฮ่วถู่และคนอื่น ๆ อยู่

โฮ่วถู่กำลังจะออกโรง ทันใดนั้นก็เห็นจู๋หลงหัวเราะแหะ ๆ

มันสะบัดแขนเสื้อวูบ บัลลังก์แก้วผลึกจากทะเลบูรพาคราหนึ่งก็พุ่งทะยานออกไปลอยเคว้งอยู่เหนือศีรษะทันที