บทที่ 181

บทที่ 181

คำพูดของโจวหยานแม้จะฟังดูสุภาพ แต่ตงหวางกงและคนอื่น ๆ ที่ได้รับพระคุณอันใหญ่หลวงเช่นนี้ ย่อมไม่กล้าเชื่อถืออย่างสนิทใจทันที

แววตาของตงหวางกงทอประกายวับ เขารู้ดีว่าเผ่าอูมอบบุญคุณครั้งใหญ่หลวงถึงเพียงนี้ ย่อมไม่ใช่เรื่องที่จะจบลงได้ด้วยคำพูดไม่กี่คำ จำต้องแสดงความจริงใจให้มากพอ จึงจะถือเป็นการวางจุดยืนของตนให้ถูกต้อง เพื่อจะได้ร่วมงานกันในราชสำนักสวรรค์ได้อย่างราบรื่นในวันหน้า

ตงหวางกงลุกขึ้นยืนแล้วประสานมือคารวะอย่างจริงจัง

"ได้รับความกรุณาจากสหายวิถีบรรพอูทุกท่าน จนได้ดำรงตำแหน่งสูงส่งเช่นนี้ รู้สึกละอายใจยิ่งนัก ดินแดนราชสำนักสวรรค์เกี่ยวพันกับความเคลื่อนไหวของฟ้าดิน ย่อมมิอาจละเลยบกพร่อง!"

"ย่อมต้องขอให้สหายวิถีโจวหยานโปรดวางแผนชี้นำ ว่าข้าควรปฏิบัติตัวอย่างไรจึงจะเหมาะสม!"

น้ำเสียงของตงหวางกงเต็มไปด้วยความจริงใจและนอบน้อม ส่วนลึกในใจคิดสิ่งใดอยู่ โจวหยานย่อมล่วงรู้ได้ชัดเจน ทั้งยังรู้สึกพึงพอใจที่อีกฝ่ายรู้จักกาลเทศะอยู่บ้าง