บทที่ 152

บทที่ 152

บรรพอูทั้งสิบสองและเผ่าอูที่มา ณ ที่แห่งนี้ จู๋หลงและเผ่ามังกรสี่คาบสมุทร ตงหวางกงและเซียนพเนจรที่มา ณ ที่แห่งนี้ รวมถึงเจิ้นหยวนจื่อ หงอวิ๋น คุนเผิง หมิงเหอ ซานชิง ตลอดจนมหาอิทธิฤทธิ์ผู้ซ่อนเร้นอยู่ในห้วงมิติไม่อยากปรากฏกาย

ต่างมองไปยังกายทองแห่งวิถียุทธ์ที่ทอแสงประกายแห่งโกลาหล พร้อมทั้งกลิ่นอายว่านเต้ากุ้ยหยวนที่อยู่บนนั้นด้วยความตื่นตะลึง

บรรพอูทั้งสิบสองรู้ดีว่าในวิถียุทธ์ของโจวหยานนั้นมีวิถีแห่งเผ่าอูอยู่ และยังมีมหาวิถีผานกู่หลอมรวมอยู่ภายในด้วย

นี่จึงเป็นสาเหตุที่นอกจากเผ่ามนุษย์แล้ว เผ่าอูยังเป็นเผ่าที่เข้ากันกับวิถียุทธ์ได้มากที่สุด แม้ว่าวิถีวิญญาณปฐมแห่งวิถียุทธ์นั้นเผ่าอูทั่วไปจะฝึกฝนไม่ได้ ทว่าวิถีกายแท้แห่งวิถียุทธ์ก็เพียงพอแล้ว