บทที่ 135

บทที่ 135

หยวนสื่อถูกกดทับอยู่บนพื้น ขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่น้อย กระทั่งเสียงสักแอะก็เปล่งออกมาไม่ได้ แม้ว่าไท่ซ่างและทงเทียนจะคัดค้านเช่นกันที่เผ่าอูเที่ยวตั้งหน้าตั้งตาคบหาญาติมั่วซั่ว

คนผู้หนึ่งที่มีบาปกรรมหนาแน่น ต่อให้เป็นทายาทผานกู่ ก็ไม่คู่ควรมาตีตนเสมอเป็นพี่น้องกับพวกเขา

หยวนสื่อแม้ปากเสีย แต่ก็ไม่ได้พูดผิด

ยามนี้เมื่อถูกโจวหยานกดปราบ ไท่ซ่างและทงเทียนเองก็โกรธเกรี้ยวขึ้นมาแล้ว

บรรพอูทั้งสิบสองเห็นดังนั้น ต่างก็ยืนเรียงรายอยู่ในสิบสองทิศทางอย่างเงียบเชียบ พริบตานั้นพลังกดดันอันทรงพลังสายหนึ่งก็ถาโถมเข้ากดทับใส่ไท่ซ่างและทงเทียนโดยตรง

จู้หรงส่งเสียงหัวเราะลั่นอย่างฮึกเหิม สมกับเป็นพวกบ้าการต่อสู้เสียนี่กระไร

"แหะ ๆ ไท่ซ่าง ทงเทียน หยวนสื่อปากเสียสมควรถูกสั่งสอนแล้ว หรือว่าพวกเจ้าสองคนก็อยากจะลองลิ้มรสชาตินี้ดูด้วยเล่า"

กงกงก็ช่วยสุมไฟอยู่ด้านข้างด้วยท่าทางยิ้มระรื่น

"นั่นสิ ๆ พวกเจ้าซานชิงรวมเป็นหนึ่ง พวกเจ้าจะทอดทิ้งให้หยวนสื่อเผชิญเรื่องแบบนี้โดยไม่สนใจใยดีได้หรือ"