บทที่ 115

บทที่ 115

โจวหยานมองผู้ทรงธรรมว่านเต้าที่ปรากฏตัวขึ้น ในแววตาฉายแววครุ่นคิด

ร่างจริงจากไป ก็เพราะโจวหยานกุมมหาค่ายกลที่จับแผ่นดินหงฮวงเป็นตัวประกันไว้อย่างไรเล่า อีกฝ่ายเป็นถึงอริยะวิถีสวรรค์เชียวนะ

ยังจะกล้าลงมืออีกหรือ เว้นเสียแต่ว่าไม่อยากให้หงฮวงคงอยู่แล้ว และเส้นทางวิถีของตนเองก็คงไม่ต้องการแล้วกระมัง

ร่างจริงเพิ่งจากไป ตงหวางกงก็อาศัยแผนการที่วางไว้ก่อนหน้า ส่งมอบปราณม่วงหงเหมิงซึ่งเป็นต้นเหตุแห่งภัยพิบัติออกไป ยิ่งไปกว่านั้นคือต้องส่งคืนให้ตาเฒ่าหงจวินท่ามกลางสายตาผู้คนนับไม่ถ้วน

เรื่องนี้ย่อมต้องก่อให้เกิดการแย่งชิงกันอย่างแน่นอน นี่เป็นสิ่งที่คาดการณ์ไว้อยู่แล้ว

โจวหยานยังคาดคิดอีกว่าหงจวินจะกวาดเก็บมันไปในอากาศแล้วจบเรื่อง แต่กลับคาดไม่ถึงว่าตาเฒ่าหงจวินผู้นี้จะมอบให้ตี้จุนโดยตรง

ลูกไม้นี้ช่างยอดเยี่ยมเสียจริง