บทที่ 94

บทที่ 94

เผ่ามนุษย์มีวิถีทางของตนเอง แม้โจวหยานจะได้ชื่อว่าเป็นบิดามารดาศักดิ์สิทธิ์และครอบครองวาสนาบารมีของเผ่ามนุษย์มา

แต่ก็ไม่สามารถเข้าไปก้าวก่ายการพัฒนาของเผ่ามนุษย์ตามอำเภอใจได้

หากทำเช่นนั้นย่อมไม่มีผลดีต่อเผ่ามนุษย์แม้แต่น้อย กลับจะทำให้เผ่ามนุษย์ขาดการฝึกฝนขัดเกลาไปเสียอีก ไยจึงจะแบกรับหน้าที่แก่นกลางฟ้าดินในอนาคตได้เล่า

ยามนี้ภายใต้การปกป้องคุ้มครองของโจวหยานมาหลายช่วงเวลา เผ่ามนุษย์จึงได้กำเนิดผู้คนที่มีความโดดเด่นและมีสติปัญญาปัญญาญาณกับวาสนาบารมีอันยิ่งใหญ่ขึ้นมาหลายคน เช่น สามบรรพชนเผ่ามนุษย์อย่างซุ่ยเหรินซื่อ โหย่วเฉาซื่อ และจืออีซื่อ เป็นต้น

เผ่ามนุษย์ภายใต้การนำของสามบรรพชนต่างก็พัฒนาและสะสมพลังอำนาจไปทีละน้อยอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

ความสุขสงบในชีวิตช่างหายากยิ่ง หาฟังได้เพียงเสียงสายลมและสายฝน