บทที่ 73

บทที่ 73

ในฐานะตัวเอกอย่างเจียอิ่นและจุ่นถีต่างตกตะลึงไปวูบหนึ่ง ทั้งสองคนล้วนเป็นผู้มีปัญญาญาณล้ำเลิศ อันที่จริงย่อมค้นพบมาเนิ่นนานแล้วว่าที่นั่งของตนทั้งสองนั้น แตกต่างจากที่นั่งหกที่ก่อนหน้าอยู่อย่างมาก

ยามนี้บรรพจารย์วิถีกลับเอ่ยปากให้โจวหยานและโฮ่วถู่สละที่นั่งของตน ทั้งสองคนตอนแรกตื่นตะลึง จากนั้นพลอยยินดี และสุดท้ายเมื่อเห็นโจวหยานไม่ยอมปฏิบัติตามคำสั่งของบรรพจารย์วิถี ซ้ำยังกล้าอาจหาญฝ่าฝืนคำสั่ง ชั่วขณะนั้นจึงบังเกิดโทสะขึ้นมาอีกครั้ง

ทว่าฉับพลันแผ่นหลังก็เย็นวาบ เมื่อหันกลับไปมองกลับพบว่าตี้เจียงและบรรพอูอื่นๆ รวมถึงเจิ้นหยวนจื่อและหงอวิ๋นกำลังจ้องมองคนทั้งสองด้วยแววตาเย็นเยียบ

ชั่วพริบตานั้นสติปัญญาจึงหวนกลับมา พวกเขาจ้องมองผู้คนแล้วหัวเราะแห้งๆ รีบก้มหน้าลงทันที สองพี่น้องพวกเขาไหนเลยจะกล้าล่วงเกินบรรพอูเหล่านี้